آرش حسینی پژوه

برای برادرانی مینویسم که بیش از هر چیز نفس هایم را به آنها مدیونم ، برای برادرانی که ایستاده اند تا من بزدلانه فرار کنم و این سوی آب ها در آرامش ژست بگیرم. برادرانم میدانید امروز که شما در اعتصاب هستید ما چه میکنیم ؟ میدانید وقتی که زیر فشار بازجوئی ها خم به آبرو نمی آوردید ما کجا بودیم ؟! ما این سو در آرامش اگر چه نه در ساحل امن آرامش اما نه در زیر مشت بازجویان چه میکردیم؟